Een van onze cliënten schrijft hieronder over haar ervaring met Brain State Conditioning.
Na 2 dagen trainingsessies ben ik niet zoals gebruikelijk 4x per nacht wakker maar slechts 1x. Daarnaast heb ik na 4 jaar mijn oude hobby fotografie weer opgevat. Ook heb ik voor het eerst in m'n leven en met heel veel zin 's middags een Italiaans toetje bereid en dat mijn kinderen voor gezet. Ik heb altijd gedacht niet te kunnen koken en daardoor eigenlijk nooit iemand te eten gevraagd. Dit hing ook altijd samen met de dan direct ontstane onzekerheid en vooral stress t.a.v. het menu, etc.
In de week na beeindiging van de trainingen ben ik gestart met solliciteren wegens het toegenomen geloof in eigen kunnen. De daarop volgende sollicitatiegesprekken verliepen relaxed, eigenlijk ook voor het eerst in mijn leven. Ik kon echt luisteren, reflecteren, geïnteresseerd zijn in de ander en stelde dus zinvoller vragen die overigens eerlijker en authentieker dan voorheen waren, meer onomwonden. Ik werd voor deze eerlijkheid bedankt ! Een van de gesprekken heeft reeds tot een nieuwe baan geleid!
Ik ben nu lijfelijk en geestelijk veel rustiger: in het verleden was door de stress, die 24 uur per dag door mijn hoofd en lijf raasde, eigenlijk elke toevoeging teveel. Ik was dan bijvoorbeeld in contact met anderen direct zeer gespannen en daardoor absoluut niet mezelf. Avondjes uit waren voor mij een vreselijk uitputtende onderneming. Ik heb nu meer aandacht voor anderen en voel de neiging meer voor ze te doen, gewoon leuk, en hoef er bovendien niets voor terug te hebben.
Tenslotte ben ik na zoveel jaar naar de huisarts gestapt om de problemen bij mijzelf en de kinderen aan te pakken. Heel veel stress of wellicht een burn-outachtige toestand zoals ik had maakt hulpeloos; ik had ook heel sterk het gevoel dat ik mezelf niet kon helpen, de kinderen nog wel, maar dat grotendeels alleen op praktisch niveau. Ik heb met Brain State Conditioning nu ook voor mijn oudste dochter een hele goede mogelijkheid tot werkelijke hulp gevonden en die vooral 'ingeschakeld'.
Geschreven door: I.N., 43 jaar, counsellor